Tekst źródłowy

Lidzbark.org

Musisz podać i potwierdzić swój e-mail by móc edytować. Możesz to zrobić w swoich ustawieniach.
Tekst źródłowy strony można w dalszym ciągu podejrzeć i skopiować.
=== Po Polsku ===

W Imię Pańskie, Amen. Niech ci wszyscy, do których dotrze to pismo, przyjmą do wiadomości, że my, Eberhard, z bożej łaski biskup kościoła warmińskiego za radą i powszechną zgodą naszej kapituły, pragnąc skutecznie zapewnić naszemu kościołowi rozwój i pomyślność, aby wzrastał i stale przynosił owoce, w celu rozkrzewienia wiary katolickiej przez nadzielanie naszych wiernych ziemią, nadaliśmy roztropnemu mężowi Janowi z Kolonii, jego dziedzicom i prawnym następcom 140 łanów w Lidzbarku, po obu stronach rzeki Łyny, tak jak sami poleciliśmy mu je wymierzyć. Otrzymał je w pełne używanie razem ze wszystkimi płynącymi zeń korzyściami i przychodami, oprócz bogactw mineralnych ziemi: złota, srebra i wszelkich metali. Nadaliśmy na wieczne posiadanie, na prawie chełmińskim, w celu założenia tam miasta. Z tego areału wyłączyliśmy 6 łanów na uposażenie kościoła parafialnego, 1 łan pod zabudowę i na ogrody dla mieszczan. Ponadto dajemy jako zupełnie wolne od świadczeń 20 łanów z przeznaczeniem ich na pastwiska miejskie. Z pozostałych 113 łanów wymieniony Jan i jego prawni następcy wezmą z tytułu lokacji miasta co dziesiąty łan jako zupełnie wolny od obciążeń. Z pozostałych należy uiścić czynsz  według następujących zasad: 

Przez jeden najbliższy rok poczynając od dnia św. Marcina (11. XI) miasto i jego mieszkańcy będą wolni od płacenia czynszu, po upływie roku drugiego wpłacą od łanu po pół wiardunku, po upływie trzeciego roku wpłacą po wiardunku, potem zaś tj. po upływie czwartego roku i wszystkich następnych uiszczą po pół grzywny obiegowej monety od łanu i nie więcej. Ponadto od każdej całej parceli przeznaczonej pod zabudowę domów w obrębie obwarowań miejskich każdy z posiadaczy co roku wniesie opłatę w wysokości 6 denarów chełmińskich tytułem uznania władzy zwierzchniej biskupa i prawa chełmińskiego. Uważamy za sprawę konieczną bliżej określić pewne dalsze okoliczności związane z lokowanym miastem. 

Mianowicie wymieniony Jan i jego prawni następcy otrzymują na stałe opłaty pobierane w ramach sprawowania tzw. sądów mniejszych, gdzie przedmiot sporu oszacowany jest do 4 solidów, wezmą też trzecią część opłat od sądów większych sprawowanych nad ludnością tak niemiecką jak i pruską. Występki popełnione przez ludność pruską będzie sądził wójt naszego kościoła, ale i w tym przypadku Jan i jego następcy wezmą trzecią część opłat sądowych. Do niego i jego następców należy też połowa młynu przyzamkowego, nawet wtedy gdyby ten młyn został usytuowany na innym miejscu, z tym jednakże zastrzeżeniem, że biorąc połowę dochodów z młyna, pokryją też w połowie wszelkie koszta jego budowy, naprawy czy modernizacji.

Pragnąc temuż miastu Lidzbarkowi i jego mieszkańcom okazać dowody naszej szczególnej sympatii, pozwalamy na swobodne odbywanie targów w każdą sobotę. Od jatek mięsnych, a także od wszelkich urządzonych w mieście punktów sprzedaży chleba, skór, wyrobów szewskich, galanterii, itp. pobierane podatki będą dzielona na trzy równe części, z których pierwszą przeznaczamy na potrzeby miasta, drugą podzieli z nami zasadźca miasta, trzecią zaś zastrzegamy dla naszego kościoła. Wyjątek stanowi łaźnia miejska, którą w całości przekazujemy i darowujemy na bezpłatne posiadanie Janowi i jego spadkobiercom. Mieszkańcy miasta na użytek własnego stołu mogą łowić ryby w rzece Łynie w obrębie posesji miejskich, a także w jeziorze zwanym popularnie Ridos. (Wielochowskie)

Aby to nasze nadanie i lokacja przedsięwzięte dla pożytku naszego kościoła zachowało niewzruszoną moc, poleciliśmy je spisać w tym oto dokumencie i uwierzytelnić je przez zamieszczenie pieczęci naszej i kapituły naszej.

Świadkami wydarzenia byli: pan Henryk prepozyt kapituły fromborskiej, Herman dziekan, Henryk kustosz, Bertold scholastyk, ponadto trzej kanonicy tejże kapituły: Piotr zarazem proboszcz Radzynia, Jordan proboszcz Dzierzgonia, Jan proboszcz Pasłęka, ponadto Jan proboszcz Braniewa, Piotr proboszcz Fromborka, Heinemann proboszcz Lidzbarka, a także Otto z Rusi, pisarz Hieronim, Teodor Wenter, Konrad z Borowa, Arnold z Nysy, sołtys ornecki Wilhelm i wielu innych wiarygodnych świadków.

Dan przy naszym kościele katedralnym Roku Pańskiego 1308 dnia 12 sierpnia.

'''Tłumaczenie w/g prof. dr. Alojzego Szorca.'''
Szablony użyte na tej stronie:
Wróć do strony Strona główna.
Źródło: "http://www.lidzbark.org/XIVw"