XIVw - Historia wersji

Kijek: /* Życie w nowo powstałym mieście */

2008-08-20T15:15:22Z

Życie w nowo powstałym mieście

← poprzednia wersja		Wersja z 15:15, 20 sie 2008
Linia 68:		Linia 68:

	1311 napadł na Warmię książe litewski Witold (?) (de. Witen), pustosząc nie przygotowaną na wojnę krainę. Lidzbarski zamek (jeszcze nie cały murowany - jak znamy go dziś) obronił się przed tym pogańskim plemieniem.		1311 napadł na Warmię książe litewski Witold (?) (de. Witen), pustosząc nie przygotowaną na wojnę krainę. Lidzbarski zamek (jeszcze nie cały murowany - jak znamy go dziś) obronił się przed tym pogańskim plemieniem.



			<hr>

			<center>[[XIIIw\|<<< XIII w.]] \| '''XIV w.''' \| [[XVw\|XV w. >>>]]</center>


	[[Category:Chronologia\|{{PAGENAME}}]]		[[Category:Chronologia\|{{PAGENAME}}]]

Kijek: /* Życie w nowo powstałym mieście */ więcej

2008-08-20T14:49:00Z

Życie w nowo powstałym mieście: więcej

← poprzednia wersja		Wersja z 14:49, 20 sie 2008
Linia 62:		Linia 62:

	Budowa miasta trwała dosyć długo: Dopiero 1357 zakończono budowę fortyfikacji obronnych zwieńczona do dziś istniejącym barbakanem ("przed-bramą") zwanym "Wysoką bramą". Obok wysokiej bramy istniała brama "dobromiejska" zwana też "kościelną" oraz zamkowa. Zostały one jednak w XIX w. rozebrane. Poza nimi istniały dwie wieże obnonne (de. "Erker" = barbakany?): jedna na północy w zachowanej do dziś części murów obronnych (była miejscem służby / obrony miasta przez "Związek Strzelniczy" tzw. "Bractwo Corpus Christi") oraz druga między Wysoką Bramą a Bramą Kościelną, której fundamenty do dziś można odkryć nad byłym szaletem miejskim koło starej straży pożarnej nad Łyną (tutaj służyli rybacy). Istniała też ukryta mała furtka, z której korzystali biskupi, kiedy chcieli wejść do miasta. Był to most rurowy doprowadzający wodę źródlaną z pobliskiej góry Eckehardta do miasta (szczególnie do łaźni). Po stronie miasta istniała tam furtka prowadząca do obecnej ul. Reja (przejście to istnieje do dzisiaj na terenie klasztoru sióstr katarzynek i plebanii. Filar tego mostu jest widoczny do dzisiaj z mostu między ul. Reja a zamkiem.		Budowa miasta trwała dosyć długo: Dopiero 1357 zakończono budowę fortyfikacji obronnych zwieńczona do dziś istniejącym barbakanem ("przed-bramą") zwanym "Wysoką bramą". Obok wysokiej bramy istniała brama "dobromiejska" zwana też "kościelną" oraz zamkowa. Zostały one jednak w XIX w. rozebrane. Poza nimi istniały dwie wieże obnonne (de. "Erker" = barbakany?): jedna na północy w zachowanej do dziś części murów obronnych (była miejscem służby / obrony miasta przez "Związek Strzelniczy" tzw. "Bractwo Corpus Christi") oraz druga między Wysoką Bramą a Bramą Kościelną, której fundamenty do dziś można odkryć nad byłym szaletem miejskim koło starej straży pożarnej nad Łyną (tutaj służyli rybacy). Istniała też ukryta mała furtka, z której korzystali biskupi, kiedy chcieli wejść do miasta. Był to most rurowy doprowadzający wodę źródlaną z pobliskiej góry Eckehardta do miasta (szczególnie do łaźni). Po stronie miasta istniała tam furtka prowadząca do obecnej ul. Reja (przejście to istnieje do dzisiaj na terenie klasztoru sióstr katarzynek i plebanii. Filar tego mostu jest widoczny do dzisiaj z mostu między ul. Reja a zamkiem.

			{{main\|Zamek biskupów warmińskich}}

	Miasto znajdowało się w ciasnym półkolu Łyny, budowę murowanego zamku rozpoczęto na przeciwległym brzegu w widłach Łyny i wpadającej do niej Symsarny. Budowę zamku rozpoczęto ok. 1350 roku. Kontynuowana była przez Hermana z Pragi i Henryka Sorboma. Jeszcze w XIV wybudowano ratusz, kościół i szpital. Pierwszy drewniany kościół wyświęcono w 1315 r. Już ok. 1390 r. pomyślano o budowie wodociągu, który działał do 1904 r.		Miasto znajdowało się w ciasnym półkolu Łyny, budowę murowanego zamku rozpoczęto na przeciwległym brzegu w widłach Łyny i wpadającej do niej Symsarny. Budowę zamku rozpoczęto ok. 1350 roku. Kontynuowana była przez Hermana z Pragi i Henryka Sorboma. Jeszcze w XIV wybudowano ratusz, kościół i szpital. Pierwszy drewniany kościół wyświęcono w 1315 r. Już ok. 1390 r. pomyślano o budowie wodociągu, który działał do 1904 r.

Kijek: /* Życie w nowo powstałym mieście */ rozbudowa

2008-08-20T14:47:16Z

Życie w nowo powstałym mieście: rozbudowa

← poprzednia wersja		Wersja z 14:47, 20 sie 2008
Linia 61:		Linia 61:
	Pierwsi mieszkańcy miasta pochodzili - jak zakładający to miasto biskup oraz zasadźca (mąż siotrzenicy biskupa) - ze Ślązka. Pierwsi osadnicy Warmii i Mazur pochodzili z Lubeki i innych miast na pólnocy Niemiec. Ich gwarę nazywano niezbyt chlubnie "Käslauisch" (od "Käse" = ser). Gwarę pochodzących z okolic Wrocławia mieszkańców Lidzbarka nazywano "Breslauisch" (od "Breslau" = Wrocław). Drugą część stanowili Pusowie z obecnego Pilnika (de. Pilnigk - nazwa staropruskac lub "Neuvorwerk", "Neuhof"), o których dbali biskupi: "Synów Ziemi Pruskiej" szkolono w '''szkole zamkowej''' (na duchownych lub urzędników biskupich), nadano im ziemie znajdujące się miedzy zamkiem a Pilnikiem za pomoc militarną podczas oblężenia.		Pierwsi mieszkańcy miasta pochodzili - jak zakładający to miasto biskup oraz zasadźca (mąż siotrzenicy biskupa) - ze Ślązka. Pierwsi osadnicy Warmii i Mazur pochodzili z Lubeki i innych miast na pólnocy Niemiec. Ich gwarę nazywano niezbyt chlubnie "Käslauisch" (od "Käse" = ser). Gwarę pochodzących z okolic Wrocławia mieszkańców Lidzbarka nazywano "Breslauisch" (od "Breslau" = Wrocław). Drugą część stanowili Pusowie z obecnego Pilnika (de. Pilnigk - nazwa staropruskac lub "Neuvorwerk", "Neuhof"), o których dbali biskupi: "Synów Ziemi Pruskiej" szkolono w '''szkole zamkowej''' (na duchownych lub urzędników biskupich), nadano im ziemie znajdujące się miedzy zamkiem a Pilnikiem za pomoc militarną podczas oblężenia.

	Budowa miasta trwała dosyć długo: Dopiero 1357 zakończono budowę fortyfikacji obronnych zwieńczona do dziś istniejącym barbakanem ("przed-bramą") zwanym "Wysoką bramą". Obok wysokiej bramy istniała brama "dobromiejska" zwana też "kościelną" oraz zamkowa. Zostały one jednak w XIX w. rozebrane. Poza nimi istniały dwie wieże obnonne (de. "Erker" = barbakany?): jedna na północy w zachowanej do dziś części murów obronnych (była miejscem służby / obrony miasta przez "Związek Strzelniczy" tzw. "Bractwo Corpus Christi") oraz druga między Wysoką Bramą a Bramą Kościelną, której fundamenty do dziś można odkryć nad byłym szaletem miejskim koło starej straży pożarnej nad Łyną (tutaj służyli rybacy). Istniała też ukryta mała furtka, z której korzystali biskupi, kiedy chcieli wejść do miasta. Był to most rurowy doprowadzający wodę źródlaną z pobliskiej góry Eckehardta do miasta (szczególnie do łaźni). Po stronie miasta istniała tam furtka prowadząca do obecnej ul. Reja (przejście to istnieje do dzisiaj na terenie ~~klastoru~~ sióstr katarzynek i plebanii. Filar tego mostu jest widoczny do dzisiaj z mostu między ul. Reja a zamkiem.		Budowa miasta trwała dosyć długo: Dopiero 1357 zakończono budowę fortyfikacji obronnych zwieńczona do dziś istniejącym barbakanem ("przed-bramą") zwanym "Wysoką bramą". Obok wysokiej bramy istniała brama "dobromiejska" zwana też "kościelną" oraz zamkowa. Zostały one jednak w XIX w. rozebrane. Poza nimi istniały dwie wieże obnonne (de. "Erker" = barbakany?): jedna na północy w zachowanej do dziś części murów obronnych (była miejscem służby / obrony miasta przez "Związek Strzelniczy" tzw. "Bractwo Corpus Christi") oraz druga między Wysoką Bramą a Bramą Kościelną, której fundamenty do dziś można odkryć nad byłym szaletem miejskim koło starej straży pożarnej nad Łyną (tutaj służyli rybacy). Istniała też ukryta mała furtka, z której korzystali biskupi, kiedy chcieli wejść do miasta. Był to most rurowy doprowadzający wodę źródlaną z pobliskiej góry Eckehardta do miasta (szczególnie do łaźni). Po stronie miasta istniała tam furtka prowadząca do obecnej ul. Reja (przejście to istnieje do dzisiaj na terenie klasztoru sióstr katarzynek i plebanii. Filar tego mostu jest widoczny do dzisiaj z mostu między ul. Reja a zamkiem.

			Miasto znajdowało się w ciasnym półkolu Łyny, budowę murowanego zamku rozpoczęto na przeciwległym brzegu w widłach Łyny i wpadającej do niej Symsarny. Budowę zamku rozpoczęto ok. 1350 roku. Kontynuowana była przez Hermana z Pragi i Henryka Sorboma. Jeszcze w XIV wybudowano ratusz, kościół i szpital. Pierwszy drewniany kościół wyświęcono w 1315 r. Już ok. 1390 r. pomyślano o budowie wodociągu, który działał do 1904 r.

	1311 napadł na Warmię książe litewski Witold (?) (de. Witen), pustosząc nie przygotowaną na wojnę krainę. Lidzbarski zamek (jeszcze nie cały murowany - jak znamy go dziś) obronił się przed tym pogańskim plemieniem.		1311 napadł na Warmię książe litewski Witold (?) (de. Witen), pustosząc nie przygotowaną na wojnę krainę. Lidzbarski zamek (jeszcze nie cały murowany - jak znamy go dziś) obronił się przed tym pogańskim plemieniem.

Neo: /* Życie w nowo powstałym mieście */

2008-06-20T15:54:05Z

Życie w nowo powstałym mieście

← poprzednia wersja		Wersja z 15:54, 20 cze 2008
Linia 61:		Linia 61:
	Pierwsi mieszkańcy miasta pochodzili - jak zakładający to miasto biskup oraz zasadźca (mąż siotrzenicy biskupa) - ze Ślązka. Pierwsi osadnicy Warmii i Mazur pochodzili z Lubeki i innych miast na pólnocy Niemiec. Ich gwarę nazywano niezbyt chlubnie "Käslauisch" (od "Käse" = ser). Gwarę pochodzących z okolic Wrocławia mieszkańców Lidzbarka nazywano "Breslauisch" (od "Breslau" = Wrocław). Drugą część stanowili Pusowie z obecnego Pilnika (de. Pilnigk - nazwa staropruskac lub "Neuvorwerk", "Neuhof"), o których dbali biskupi: "Synów Ziemi Pruskiej" szkolono w '''szkole zamkowej''' (na duchownych lub urzędników biskupich), nadano im ziemie znajdujące się miedzy zamkiem a Pilnikiem za pomoc militarną podczas oblężenia.		Pierwsi mieszkańcy miasta pochodzili - jak zakładający to miasto biskup oraz zasadźca (mąż siotrzenicy biskupa) - ze Ślązka. Pierwsi osadnicy Warmii i Mazur pochodzili z Lubeki i innych miast na pólnocy Niemiec. Ich gwarę nazywano niezbyt chlubnie "Käslauisch" (od "Käse" = ser). Gwarę pochodzących z okolic Wrocławia mieszkańców Lidzbarka nazywano "Breslauisch" (od "Breslau" = Wrocław). Drugą część stanowili Pusowie z obecnego Pilnika (de. Pilnigk - nazwa staropruskac lub "Neuvorwerk", "Neuhof"), o których dbali biskupi: "Synów Ziemi Pruskiej" szkolono w '''szkole zamkowej''' (na duchownych lub urzędników biskupich), nadano im ziemie znajdujące się miedzy zamkiem a Pilnikiem za pomoc militarną podczas oblężenia.

	Budowa miasta trwała dosyć długo: Dopiero 1357 zakończono budowę fortyfikacji obronnych zwieńczona do dziś istniejącym barbakanem ("przed-bramą") zwanym "Wysoką bramą". Obok wysokiej bramy istniała brama "dobromiejska" zwana też "kościelną" oraz zamkowa. Zostały one jednak w XIX w. rozebrane. Poza nimi istniały dwie wieże obnonne (de. "Erker" = barbakany?): jedna na północy w zachowanej do dziś części murów obronnych (była miejscem służby / obrony miasta przez "Związek Strzelniczy" tzw. "Bractwo Corpus Christi") oraz druga między Wysoką Bramą a Bramą Kościelną, której fundamenty do dziś można odkryć nad byłym szaletem miejskim koło starej straży pożarnej nad Łyną (tutaj służyli rybacy). Istniała też ukryta mała furtka, z której korzystali biskupi, kiedy chcieli wejść do miasta. Był to most rurowy doprowadzający wodę źródlaną z pobliskiej góry Eckehardta do miasta (szczególnie do łaźni). Po stronie miasta istniała tam furtka prowadząca do obecnej ul. Reja (przejście to istnieje do dzisiaj na terenie klastoru sióstr ~~katarzynej~~ i plebanii. Filar tego mostu jest widoczny do dzisiaj z mostu między ul. Reja a zamkiem.		Budowa miasta trwała dosyć długo: Dopiero 1357 zakończono budowę fortyfikacji obronnych zwieńczona do dziś istniejącym barbakanem ("przed-bramą") zwanym "Wysoką bramą". Obok wysokiej bramy istniała brama "dobromiejska" zwana też "kościelną" oraz zamkowa. Zostały one jednak w XIX w. rozebrane. Poza nimi istniały dwie wieże obnonne (de. "Erker" = barbakany?): jedna na północy w zachowanej do dziś części murów obronnych (była miejscem służby / obrony miasta przez "Związek Strzelniczy" tzw. "Bractwo Corpus Christi") oraz druga między Wysoką Bramą a Bramą Kościelną, której fundamenty do dziś można odkryć nad byłym szaletem miejskim koło starej straży pożarnej nad Łyną (tutaj służyli rybacy). Istniała też ukryta mała furtka, z której korzystali biskupi, kiedy chcieli wejść do miasta. Był to most rurowy doprowadzający wodę źródlaną z pobliskiej góry Eckehardta do miasta (szczególnie do łaźni). Po stronie miasta istniała tam furtka prowadząca do obecnej ul. Reja (przejście to istnieje do dzisiaj na terenie klastoru sióstr katarzynek i plebanii. Filar tego mostu jest widoczny do dzisiaj z mostu między ul. Reja a zamkiem.

	1311 napadł na Warmię książe litewski Witold (?) (de. Witen), pustosząc nie przygotowaną na wojnę krainę. Lidzbarski zamek (jeszcze nie cały murowany - jak znamy go dziś) obronił się przed tym pogańskim plemieniem.		1311 napadł na Warmię książe litewski Witold (?) (de. Witen), pustosząc nie przygotowaną na wojnę krainę. Lidzbarski zamek (jeszcze nie cały murowany - jak znamy go dziś) obronił się przed tym pogańskim plemieniem.

Neo: /* Najważnejsze i najciekawsze... */ 1 hufe = ok 16,7 ha

2008-03-24T15:46:22Z

Najważnejsze i najciekawsze...: 1 hufe = ok 16,7 ha

← poprzednia wersja		Wersja z 15:46, 24 mar 2008
Linia 46:		Linia 46:
	=== Najważnejsze i najciekawsze... ===		=== Najważnejsze i najciekawsze... ===

	* Na założenie miasta Biskup przekazuje '''140 łanów''' (de. Hufen = 16,7 ha.) na prawo i lewo rzeki Łyny na '''prawie chełmińskim'''. (Należy do nich obszar miasta, las miejski nad Symsarną tzw. "Serpentyny" oraz pola uprawne koło Wielochowa i Markajm.)		* Na założenie miasta Biskup przekazuje '''140 łanów''' (de. Hufen; 1 Hufe = ok. 16,7 ha.) na prawo i lewo rzeki Łyny na '''prawie chełmińskim'''. (Należy do nich obszar miasta, las miejski nad Symsarną tzw. "Serpentyny" oraz pola uprawne koło Wielochowa i Markajm.)
	* Lokator (zasadźca) '''Jan z Kolonii''' koło Brygi na Śwlązku (de ''Johannes von Köln bei Brieg'') miasta może czerpać wszelkie kożyści - poza wydobywaniem metali.		* Lokator (zasadźca) '''Jan z Kolonii''' koło Brygi na Śwlązku (de ''Johannes von Köln bei Brieg'') miasta może czerpać wszelkie kożyści - poza wydobywaniem metali.
	* Na '''obszar miasta''' wyznaczony został '''jeden łan'''! (Na uposarzenie kościoła parafialnego Św. Apostołów Piotra i Pawła - tzw. beneficja - 6 łanów.)		* Na '''obszar miasta''' wyznaczony został '''jeden łan'''! (Na uposarzenie kościoła parafialnego Św. Apostołów Piotra i Pawła - tzw. beneficja - 6 łanów.)
Linia 54:		Linia 54:
	* Miasto otrzymuje prawo do rynku w każdą '''sobotę'''. Podatki pobierane od handlu i rzemiosła dzielone są na trzy części: miejską, kościelną i zasadźczą (, którą ten dzieli z biskupem). (Jatki otaczały ratusz, chociaż wyroby powstawały nawet poza murami miejskimi - np. garbarze.)		* Miasto otrzymuje prawo do rynku w każdą '''sobotę'''. Podatki pobierane od handlu i rzemiosła dzielone są na trzy części: miejską, kościelną i zasadźczą (, którą ten dzieli z biskupem). (Jatki otaczały ratusz, chociaż wyroby powstawały nawet poza murami miejskimi - np. garbarze.)
	* Lidzbarcznom wolno było '''łowić ryby w Łynie i jeziorze Wielochowskim''' (nazwa pruska: Ridos), przy którym miasto posiadało pola uprawne i łąki. Nie wolno ich było jednka sprzedawać. (Rybacy, którzy mieli bronić miasta w wierzy obronnej nad Łyną koło byłej straży pożarnej, musieli płacić podatki.)		* Lidzbarcznom wolno było '''łowić ryby w Łynie i jeziorze Wielochowskim''' (nazwa pruska: Ridos), przy którym miasto posiadało pola uprawne i łąki. Nie wolno ich było jednka sprzedawać. (Rybacy, którzy mieli bronić miasta w wierzy obronnej nad Łyną koło byłej straży pożarnej, musieli płacić podatki.)



	== Życie w nowo powstałym mieście ==		== Życie w nowo powstałym mieście ==

Neo: /* Życie w nowo powstałym mieście */ 1311

2008-03-24T15:10:52Z

Życie w nowo powstałym mieście: 1311

← poprzednia wersja		Wersja z 15:10, 24 mar 2008
Linia 54:		Linia 54:
	* Miasto otrzymuje prawo do rynku w każdą '''sobotę'''. Podatki pobierane od handlu i rzemiosła dzielone są na trzy części: miejską, kościelną i zasadźczą (, którą ten dzieli z biskupem). (Jatki otaczały ratusz, chociaż wyroby powstawały nawet poza murami miejskimi - np. garbarze.)		* Miasto otrzymuje prawo do rynku w każdą '''sobotę'''. Podatki pobierane od handlu i rzemiosła dzielone są na trzy części: miejską, kościelną i zasadźczą (, którą ten dzieli z biskupem). (Jatki otaczały ratusz, chociaż wyroby powstawały nawet poza murami miejskimi - np. garbarze.)
	* Lidzbarcznom wolno było '''łowić ryby w Łynie i jeziorze Wielochowskim''' (nazwa pruska: Ridos), przy którym miasto posiadało pola uprawne i łąki. Nie wolno ich było jednka sprzedawać. (Rybacy, którzy mieli bronić miasta w wierzy obronnej nad Łyną koło byłej straży pożarnej, musieli płacić podatki.)		* Lidzbarcznom wolno było '''łowić ryby w Łynie i jeziorze Wielochowskim''' (nazwa pruska: Ridos), przy którym miasto posiadało pola uprawne i łąki. Nie wolno ich było jednka sprzedawać. (Rybacy, którzy mieli bronić miasta w wierzy obronnej nad Łyną koło byłej straży pożarnej, musieli płacić podatki.)



	== Życie w nowo powstałym mieście ==		== Życie w nowo powstałym mieście ==
Linia 61:		Linia 63:
	Pierwsi mieszkańcy miasta pochodzili - jak zakładający to miasto biskup oraz zasadźca (mąż siotrzenicy biskupa) - ze Ślązka. Pierwsi osadnicy Warmii i Mazur pochodzili z Lubeki i innych miast na pólnocy Niemiec. Ich gwarę nazywano niezbyt chlubnie "Käslauisch" (od "Käse" = ser). Gwarę pochodzących z okolic Wrocławia mieszkańców Lidzbarka nazywano "Breslauisch" (od "Breslau" = Wrocław). Drugą część stanowili Pusowie z obecnego Pilnika (de. Pilnigk - nazwa staropruskac lub "Neuvorwerk", "Neuhof"), o których dbali biskupi: "Synów Ziemi Pruskiej" szkolono w '''szkole zamkowej''' (na duchownych lub urzędników biskupich), nadano im ziemie znajdujące się miedzy zamkiem a Pilnikiem za pomoc militarną podczas oblężenia.		Pierwsi mieszkańcy miasta pochodzili - jak zakładający to miasto biskup oraz zasadźca (mąż siotrzenicy biskupa) - ze Ślązka. Pierwsi osadnicy Warmii i Mazur pochodzili z Lubeki i innych miast na pólnocy Niemiec. Ich gwarę nazywano niezbyt chlubnie "Käslauisch" (od "Käse" = ser). Gwarę pochodzących z okolic Wrocławia mieszkańców Lidzbarka nazywano "Breslauisch" (od "Breslau" = Wrocław). Drugą część stanowili Pusowie z obecnego Pilnika (de. Pilnigk - nazwa staropruskac lub "Neuvorwerk", "Neuhof"), o których dbali biskupi: "Synów Ziemi Pruskiej" szkolono w '''szkole zamkowej''' (na duchownych lub urzędników biskupich), nadano im ziemie znajdujące się miedzy zamkiem a Pilnikiem za pomoc militarną podczas oblężenia.

	Budowa miasta trwała dosyć długo: Dopiero 1357 zakończono budowę fortyfikacji obronnych zwieńczona do dziś istniejącym barbakanem ("przed-bramą") zwanym "Wysoką bramą". Obok wysokiej bramy istniała brama "dobromiejska" zwana też "kościelną" oraz zamkowa		Budowa miasta trwała dosyć długo: Dopiero 1357 zakończono budowę fortyfikacji obronnych zwieńczona do dziś istniejącym barbakanem ("przed-bramą") zwanym "Wysoką bramą". Obok wysokiej bramy istniała brama "dobromiejska" zwana też "kościelną" oraz zamkowa. Zostały one jednak w XIX w. rozebrane. Poza nimi istniały dwie wieże obnonne (de. "Erker" = barbakany?): jedna na północy w zachowanej do dziś części murów obronnych (była miejscem służby / obrony miasta przez "Związek Strzelniczy" tzw. "Bractwo Corpus Christi") oraz druga między Wysoką Bramą a Bramą Kościelną, której fundamenty do dziś można odkryć nad byłym szaletem miejskim koło starej straży pożarnej nad Łyną (tutaj służyli rybacy). Istniała też ukryta mała furtka, z której korzystali biskupi, kiedy chcieli wejść do miasta. Był to most rurowy doprowadzający wodę źródlaną z pobliskiej góry Eckehardta do miasta (szczególnie do łaźni). Po stronie miasta istniała tam furtka prowadząca do obecnej ul. Reja (przejście to istnieje do dzisiaj na terenie klastoru sióstr katarzynej i plebanii. Filar tego mostu jest widoczny do dzisiaj z mostu między ul. Reja a zamkiem.

			1311 napadł na Warmię książe litewski Witold (?) (de. Witen), pustosząc nie przygotowaną na wojnę krainę. Lidzbarski zamek (jeszcze nie cały murowany - jak znamy go dziś) obronił się przed tym pogańskim plemieniem.


	[[Category:Chronologia\|{{PAGENAME}}]]		[[Category:Chronologia\|{{PAGENAME}}]]

Neo: /* Najważnejsze i najciekawsze */ ha

2008-03-24T14:48:49Z

Najważnejsze i najciekawsze: ha

← poprzednia wersja		Wersja z 14:48, 24 mar 2008
Linia 44:		Linia 44:


	=== Najważnejsze i najciekawsze ===		=== Najważnejsze i najciekawsze... ===

	* Na założenie miasta Biskup przekazuje '''140 łanów''' (de. Hufen) na prawo i lewo rzeki Łyny na '''prawie chełmińskim'''. (Należy do nich obszar miasta, las miejski nad Symsarną tzw. "Serpentyny" oraz pola uprawne koło Wielochowa i Markajm.)		* Na założenie miasta Biskup przekazuje '''140 łanów''' (de. Hufen = 16,7 ha.) na prawo i lewo rzeki Łyny na '''prawie chełmińskim'''. (Należy do nich obszar miasta, las miejski nad Symsarną tzw. "Serpentyny" oraz pola uprawne koło Wielochowa i Markajm.)
	* Lokator (zasadźca) '''Jan z Kolonii''' koło Brygi na Śwlązku (de ''Johannes von Köln bei Brieg'') miasta może czerpać wszelkie kożyści - poza wydobywaniem metali.		* Lokator (zasadźca) '''Jan z Kolonii''' koło Brygi na Śwlązku (de ''Johannes von Köln bei Brieg'') miasta może czerpać wszelkie kożyści - poza wydobywaniem metali.
	* Na '''obszar miasta''' wyznaczony został '''jeden łan'''! (Na uposarzenie kościoła parafialnego Św. Apostołów Piotra i Pawła - tzw. beneficja - 6 łanów.)		* Na '''obszar miasta''' wyznaczony został '''jeden łan'''! (Na uposarzenie kościoła parafialnego Św. Apostołów Piotra i Pawła - tzw. beneficja - 6 łanów.)

Neo: /* Życie w nowo powstałym mieście */ bramy

2008-03-24T14:45:22Z

Życie w nowo powstałym mieście: bramy

← poprzednia wersja		Wersja z 14:45, 24 mar 2008
Linia 57:		Linia 57:
	== Życie w nowo powstałym mieście ==		== Życie w nowo powstałym mieście ==

	Lidzbark nie był ubogim miastem. Został przez biskupa dobrze uposażony. Posiadał las (dziś tzw. ''"Serpentyny"'' nad Symsarną) skąd pobierano drewno na budowę. (Podatki w latach budowy były dosyć niskie i wzrastały z każdym rokiem.) Na 113 łanach można było uprawiać zborze lub wypasywać bydło. Ponieważ pola te były oddalone od miasta, poza jego murami w okolicach obecnego dworca (?) powstał folwark. Został on rozebrany dopiero pod koniec XVIII wieku. Cegły na budowę zamku, kościoła i murów obronnych były również lidzbarskim produktem: Lidzbarska cegielnia miejska istniała "za folwarkiem w stronę jeziora" - czyli tam, gdzie istnieją obecnie tzw. ''"glinianiki"''. Są one efektem pobierania gliny do wypiekania cegieł. Sama cegielnia istniała do 1813 roku, kiedy to wichura zniszczyła wszystkie zabudowania cegielni, a cegły na rozbudowę miasta pobierano z robieranych "zabytków" jak bram miejskich (np. "kościelna").		Lidzbark nie był ubogim miastem. Został przez biskupa dobrze uposażony. Posiadał las (dziś tzw. ''"Serpentyny"'' nad Symsarną) skąd pobierano drewno na budowę. (Podatki w latach budowy były dosyć niskie i wzrastały z każdym rokiem.) Na 113 łanach można było uprawiać zborze lub wypasywać bydło. Ponieważ pola te były oddalone od miasta, poza jego murami w okolicach obecnego dworca (?) powstał folwark (de. "Altvorwerk"). Został on rozebrany dopiero pod koniec XVIII wieku. Cegły na budowę zamku, kościoła i murów obronnych były również lidzbarskim produktem: Lidzbarska cegielnia miejska istniała "za folwarkiem w stronę jeziora" - czyli tam, gdzie istnieją obecnie tzw. ''"glinianiki"''. Są one efektem pobierania gliny do wypiekania cegieł. Sama cegielnia istniała do 1813 roku, kiedy to wichura zniszczyła wszystkie zabudowania cegielni, a cegły na rozbudowę miasta pobierano z robieranych "zabytków" jak bram miejskich (np. "kościelna").

	Pierwsi mieszkańcy miasta pochodzili - jak zakładający to miasto biskup oraz zasadźca (mąż siotrzenicy biskupa) - ze Ślązka. Pierwsi osadnicy Warmii i Mazur pochodzili z Lubeki i innych miast na pólnocy Niemiec. Ich gwarę nazywano niezbyt chlubnie "Käslauisch" (od "Käse" = ser). Gwarę pochodzących z okolic Wrocławia mieszkańców Lidzbarka nazywano "Breslauisch" (od "Breslau" = Wrocław). Drugą część stanowili Pusowie z obecnego Pilnika (de. Pilnigk - nazwa ~~staropruska~~), o których dbali biskupi: "Synów Ziemi Pruskiej" szkolono w '''szkole zamkowej''' (na duchownych lub urzędników biskupich), nadano im ziemie znajdujące się miedzy zamkiem a Pilnikiem za pomoc militarną podczas oblężenia.		Pierwsi mieszkańcy miasta pochodzili - jak zakładający to miasto biskup oraz zasadźca (mąż siotrzenicy biskupa) - ze Ślązka. Pierwsi osadnicy Warmii i Mazur pochodzili z Lubeki i innych miast na pólnocy Niemiec. Ich gwarę nazywano niezbyt chlubnie "Käslauisch" (od "Käse" = ser). Gwarę pochodzących z okolic Wrocławia mieszkańców Lidzbarka nazywano "Breslauisch" (od "Breslau" = Wrocław). Drugą część stanowili Pusowie z obecnego Pilnika (de. Pilnigk - nazwa staropruskac lub "Neuvorwerk", "Neuhof"), o których dbali biskupi: "Synów Ziemi Pruskiej" szkolono w '''szkole zamkowej''' (na duchownych lub urzędników biskupich), nadano im ziemie znajdujące się miedzy zamkiem a Pilnikiem za pomoc militarną podczas oblężenia.

			Budowa miasta trwała dosyć długo: Dopiero 1357 zakończono budowę fortyfikacji obronnych zwieńczona do dziś istniejącym barbakanem ("przed-bramą") zwanym "Wysoką bramą". Obok wysokiej bramy istniała brama "dobromiejska" zwana też "kościelną" oraz zamkowa
	Budowa miasta trwała dosyć długo:


	[[Category:Chronologia\|{{PAGENAME}}]]		[[Category:Chronologia\|{{PAGENAME}}]]

Neo: Budowa miasta

2008-03-24T14:33:18Z

Budowa miasta

← poprzednia wersja		Wersja z 14:33, 24 mar 2008
Linia 54:		Linia 54:
	* Miasto otrzymuje prawo do rynku w każdą '''sobotę'''. Podatki pobierane od handlu i rzemiosła dzielone są na trzy części: miejską, kościelną i zasadźczą (, którą ten dzieli z biskupem). (Jatki otaczały ratusz, chociaż wyroby powstawały nawet poza murami miejskimi - np. garbarze.)		* Miasto otrzymuje prawo do rynku w każdą '''sobotę'''. Podatki pobierane od handlu i rzemiosła dzielone są na trzy części: miejską, kościelną i zasadźczą (, którą ten dzieli z biskupem). (Jatki otaczały ratusz, chociaż wyroby powstawały nawet poza murami miejskimi - np. garbarze.)
	* Lidzbarcznom wolno było '''łowić ryby w Łynie i jeziorze Wielochowskim''' (nazwa pruska: Ridos), przy którym miasto posiadało pola uprawne i łąki. Nie wolno ich było jednka sprzedawać. (Rybacy, którzy mieli bronić miasta w wierzy obronnej nad Łyną koło byłej straży pożarnej, musieli płacić podatki.)		* Lidzbarcznom wolno było '''łowić ryby w Łynie i jeziorze Wielochowskim''' (nazwa pruska: Ridos), przy którym miasto posiadało pola uprawne i łąki. Nie wolno ich było jednka sprzedawać. (Rybacy, którzy mieli bronić miasta w wierzy obronnej nad Łyną koło byłej straży pożarnej, musieli płacić podatki.)

			== Życie w nowo powstałym mieście ==

			Lidzbark nie był ubogim miastem. Został przez biskupa dobrze uposażony. Posiadał las (dziś tzw. ''"Serpentyny"'' nad Symsarną) skąd pobierano drewno na budowę. (Podatki w latach budowy były dosyć niskie i wzrastały z każdym rokiem.) Na 113 łanach można było uprawiać zborze lub wypasywać bydło. Ponieważ pola te były oddalone od miasta, poza jego murami w okolicach obecnego dworca (?) powstał folwark. Został on rozebrany dopiero pod koniec XVIII wieku. Cegły na budowę zamku, kościoła i murów obronnych były również lidzbarskim produktem: Lidzbarska cegielnia miejska istniała "za folwarkiem w stronę jeziora" - czyli tam, gdzie istnieją obecnie tzw. ''"glinianiki"''. Są one efektem pobierania gliny do wypiekania cegieł. Sama cegielnia istniała do 1813 roku, kiedy to wichura zniszczyła wszystkie zabudowania cegielni, a cegły na rozbudowę miasta pobierano z robieranych "zabytków" jak bram miejskich (np. "kościelna").

			Pierwsi mieszkańcy miasta pochodzili - jak zakładający to miasto biskup oraz zasadźca (mąż siotrzenicy biskupa) - ze Ślązka. Pierwsi osadnicy Warmii i Mazur pochodzili z Lubeki i innych miast na pólnocy Niemiec. Ich gwarę nazywano niezbyt chlubnie "Käslauisch" (od "Käse" = ser). Gwarę pochodzących z okolic Wrocławia mieszkańców Lidzbarka nazywano "Breslauisch" (od "Breslau" = Wrocław). Drugą część stanowili Pusowie z obecnego Pilnika (de. Pilnigk - nazwa staropruska), o których dbali biskupi: "Synów Ziemi Pruskiej" szkolono w '''szkole zamkowej''' (na duchownych lub urzędników biskupich), nadano im ziemie znajdujące się miedzy zamkiem a Pilnikiem za pomoc militarną podczas oblężenia.


			Budowa miasta trwała dosyć długo:


	[[Category:Chronologia\|{{PAGENAME}}]]		[[Category:Chronologia\|{{PAGENAME}}]]

Neo: poprawki

2008-03-24T14:05:59Z

poprawki

← poprzednia wersja		Wersja z 14:05, 24 mar 2008
Linia 44:		Linia 44:


	~~----~~		=== Najważnejsze i najciekawsze ===

	* Na założenie miasta Biskup przekazuje ''140 łanów'' (de. Hufen) na prawo i lewo rzeki Łyny na prawie chełmińskim. (Należy do nich obszar miasta, las miejski nad Symsarną tzw. "Serpentyny" oraz pola uprawne koło Wielochowa i Markajm.)		* Na założenie miasta Biskup przekazuje '''140 łanów''' (de. Hufen) na prawo i lewo rzeki Łyny na '''prawie chełmińskim'''. (Należy do nich obszar miasta, las miejski nad Symsarną tzw. "Serpentyny" oraz pola uprawne koło Wielochowa i Markajm.)
	* Lokator (zasadźca) miasta może czerpać wszelkie kożyści - poza wydobywaniem metali.		* Lokator (zasadźca) '''Jan z Kolonii''' koło Brygi na Śwlązku (de ''Johannes von Köln bei Brieg'') miasta może czerpać wszelkie kożyści - poza wydobywaniem metali.
	* Na ''obszar miasta wyznaczony'' ~~został~~ jeden łan! (Na uposarzenie kościoła parafialnego Św. Apostołów Piotra i Pawła - tzw. beneficja - 6 łanów.)		* Na '''obszar miasta''' wyznaczony został '''jeden łan'''! (Na uposarzenie kościoła parafialnego Św. Apostołów Piotra i Pawła - tzw. beneficja - 6 łanów.)
	* Ze stu łanów miasto opłacić miało co roku ''czynsz w ~~dzniu~~ św. Marcina'' (11. listopad). A za teren zabudowany ''trybut'' ~~dla biskupa~~.		* Ze stu łanów miasto opłacić miało co roku '''czynsz w dniu św. Marcina''' (11. listopad). A za teren zabudowany '''trybut dla biskupa'''.
	* Jan i jego potomkowie otrzymują ''prawo do sądownictwa nad ludnością pruską i niemiecką'' (jeżeli szacowana wartośc sporu jest niska) oraz otrzymują od każdej sprawy sądowej 1/3 opłat.		* Jan i jego potomkowie otrzymują '''prawo do sądownictwa nad ludnością pruską i niemiecką''' (jeżeli szacowana wartośc sporu jest niska) oraz otrzymują od każdej sprawy sądowej 1/3 opłat.
	* Jan z Kolonii otrzymuje też ''połowę młynu'' (druga należy do biskupa). ''Łaźnię miejską'' otrzymuje bezpłatnie. (Ta istnieje w Lidzbarku do XVIII. w.)		* Jan z Kolonii otrzymuje też '''połowę młynu''' (druga należy do biskupa). '''Łaźnię miejską''' otrzymuje bezpłatnie. (Ta istnieje w Lidzbarku do XVIII. w.)
	* Miasto otrzymuje prawo do rynku w każdą ''sobotę''. Podatki pobierane od handlu i rzemiosła dzielone są na trzy części: miejską, kościelną i zasadźczą (, którą ten dzieli z biskupem). (Jatki otaczały ratusz, chociaż wyroby powstawały nawet poza murami miejskimi - np. garbarze.)		* Miasto otrzymuje prawo do rynku w każdą '''sobotę'''. Podatki pobierane od handlu i rzemiosła dzielone są na trzy części: miejską, kościelną i zasadźczą (, którą ten dzieli z biskupem). (Jatki otaczały ratusz, chociaż wyroby powstawały nawet poza murami miejskimi - np. garbarze.)
	* Lidzbarcznom wolno było ''łowić ryby w Łynie i jeziorze Wielochowskim'' (nazwa pruska Ridos), przy którym miasto posiadało pola uprawne i łąki. Nie wolno ich było jednka sprzedawać. (Rybacy, którzy mieli bronić miasta w wierzy obronnej koło byłej straży pożarnej, musieli płacić podatki.)		* Lidzbarcznom wolno było '''łowić ryby w Łynie i jeziorze Wielochowskim''' (nazwa pruska: Ridos), przy którym miasto posiadało pola uprawne i łąki. Nie wolno ich było jednka sprzedawać. (Rybacy, którzy mieli bronić miasta w wierzy obronnej nad Łyną koło byłej straży pożarnej, musieli płacić podatki.)


	[[Category:Chronologia\|{{PAGENAME}}]]		[[Category:Chronologia\|{{PAGENAME}}]]