Młyn - Historia wersji

Neo: Opis

2008-07-26T10:21:48Z

Opis

← poprzednia wersja		Wersja z 10:21, 26 lip 2008
Linia 7:		Linia 7:

	[[Grafika:Mlyn Mokker.jpg\|thumb\|left\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]		[[Grafika:Mlyn Mokker.jpg\|thumb\|left\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]
	[[Grafika:Brama_zamkowa_kolor.jpg\|thumb\|right\|250px\|Nad Łyną, prawdopodobnie przed 1914.]]		[[Grafika:Brama_zamkowa_kolor.jpg\|thumb\|right\|250px\|Nad Łyną, prawdopodobnie przed 1914. Kliknij po opis.]]

	Duży budynek młynu wraz ze spichlerzem przy placu młyńskim nosił niemiecką nazwę "die Kiehl'sche Mühle". Obecna ulica krzywa zwana była Rudolf-Kiehl-Straße, czyli ulicą Rudolfa Kiehla. Możliwe, że chodzi tutaj o Rudolfa Kiehla, który ten młyn otrzymał 1880r. od swojego bogatego teścia Macketanz (czyli nie o słynnego żołnierza - jego imiennika).W 1910r. młyn ten przejął jego syn Arnold Kiehl. Nazwa firmy pozostała jednak ("Heilsberger Schloßmühle und Elektrizitätswerk Rudolf Kiehl. Besitzer Arnold Kiehl")		Duży budynek młynu wraz ze spichlerzem przy placu młyńskim nosił niemiecką nazwę "die Kiehl'sche Mühle". Obecna ulica krzywa zwana była Rudolf-Kiehl-Straße, czyli ulicą Rudolfa Kiehla. Możliwe, że chodzi tutaj o Rudolfa Kiehla, który ten młyn otrzymał 1880r. od swojego bogatego teścia Macketanz (czyli nie o słynnego żołnierza - jego imiennika).W 1910r. młyn ten przejął jego syn Arnold Kiehl. Nazwa firmy pozostała jednak ("Heilsberger Schloßmühle und Elektrizitätswerk Rudolf Kiehl. Besitzer Arnold Kiehl")
Linia 13:		Linia 13:
	Budynek ten należał do miasta i biskupa warmińskiego. Jak więc trafił w ręce prywatne? Sprawa jest bardzo prosta: w 1772r. po wcieleniu Dominium Warmińskiego do Prus wszystkie młyny zostały upaństwowione. W 1779r. został on wydzierżawiony. Parę dziesięcioleci później przeszedł w ręce prywatne obszarnika Macketanz'a.		Budynek ten należał do miasta i biskupa warmińskiego. Jak więc trafił w ręce prywatne? Sprawa jest bardzo prosta: w 1772r. po wcieleniu Dominium Warmińskiego do Prus wszystkie młyny zostały upaństwowione. W 1779r. został on wydzierżawiony. Parę dziesięcioleci później przeszedł w ręce prywatne obszarnika Macketanz'a.

	[[Grafika:Brama zamkowa nowe.jpg\|thumb\|left\|250px\|Nad Łyną, prawdopodobnie ok 1930.]]		[[Grafika:Brama zamkowa nowe.jpg\|thumb\|left\|250px\|Nad Łyną, prawdopodobnie ok 1930. Kliknij po opis.]]
	[[Grafika:Mokker.jpg\|thumb\|~~left~~\|250px\|Nad Łyną, prawdopodobnie ok 1920.]]		[[Grafika:Mokker.jpg\|thumb\|right\|250px\|Nad Łyną, prawdopodobnie ok 1920.]]

	Budynki i mosty o których mówimy nie są tymi, o których wspominają dokumenty ze średniowiecza: Most młyński odbudowany został zgodnie z oryginałem w 1998r. Znaleziono w nim dwie studnie z 312 kilogramami ładunków wybuchowych z czasów II Wojny Światowej. Drugi most (odnowiony 2005r.) prowadzący ulicę Krzywą w stronę zamku pochodzi prawdopodobnie z lat międzywojennych. Obecny budynek młynu pochodzi z 1915r. gdyż poprzedni stojący w tym miejscu spłonął 28 sierpnia 1914r. Podejrzewano podpalenie i szybko znaleziono winnego: Rosjanin pracujący w lidzbarskiej cegielni został oskarżony o pracę dla wroga. Tego samego dnia sąd wojenny skazał go na śmierć. Wyrok przeczytano na lidzbarskim rynku, po czym rozstrzelano go nad Symsarną w miejscu zwanym "Totenbruch" (pl. "zaułek zmarłych" ?). W 1915r. młyn został odbudowany i być może wraz z nim most, o którym mówiliśmy.		Budynki i mosty o których mówimy nie są tymi, o których wspominają dokumenty ze średniowiecza: Most młyński odbudowany został zgodnie z oryginałem w 1998r. Znaleziono w nim dwie studnie z 312 kilogramami ładunków wybuchowych z czasów II Wojny Światowej. Drugi most (odnowiony 2005r.) prowadzący ulicę Krzywą w stronę zamku pochodzi prawdopodobnie z lat międzywojennych. Obecny budynek młynu pochodzi z 1915r. gdyż poprzedni stojący w tym miejscu spłonął 28 sierpnia 1914r. Podejrzewano podpalenie i szybko znaleziono winnego: Rosjanin pracujący w lidzbarskiej cegielni został oskarżony o pracę dla wroga. Tego samego dnia sąd wojenny skazał go na śmierć. Wyrok przeczytano na lidzbarskim rynku, po czym rozstrzelano go nad Symsarną w miejscu zwanym "Totenbruch" (pl. "zaułek zmarłych" ?). W 1915r. młyn został odbudowany i być może wraz z nim most, o którym mówiliśmy.

Neo: pocztowki

2008-07-26T10:20:43Z

pocztowki

← poprzednia wersja		Wersja z 10:20, 26 lip 2008
Linia 5:		Linia 5:

	"Młyn" jest w średniowiecznych dokumentach o Lidzbarku pojęciem bardzo szerokim: obejmuje ono tartak, szlifiernię, młyn mielący ziarno oraz "młyn" do walcowania metalu czy też "czesania" lnu. Prawdopodobnie chodzi tu o różne młyny napędzane wodą tych rzek. Dwa z byłych młynów przy Łynie są obecnie elektrowniami.		"Młyn" jest w średniowiecznych dokumentach o Lidzbarku pojęciem bardzo szerokim: obejmuje ono tartak, szlifiernię, młyn mielący ziarno oraz "młyn" do walcowania metalu czy też "czesania" lnu. Prawdopodobnie chodzi tu o różne młyny napędzane wodą tych rzek. Dwa z byłych młynów przy Łynie są obecnie elektrowniami.



	[[Grafika:Mlyn Mokker.jpg\|thumb\|left\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]		[[Grafika:Mlyn Mokker.jpg\|thumb\|left\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]
			[[Grafika:Brama_zamkowa_kolor.jpg\|thumb\|right\|250px\|Nad Łyną, prawdopodobnie przed 1914.]]

	Duży budynek młynu wraz ze spichlerzem przy placu młyńskim nosił niemiecką nazwę "die Kiehl'sche Mühle". Obecna ulica krzywa zwana była Rudolf-Kiehl-Straße, czyli ulicą Rudolfa Kiehla. Możliwe, że chodzi tutaj o Rudolfa Kiehla, który ten młyn otrzymał 1880r. od swojego bogatego teścia Macketanz (czyli nie o słynnego żołnierza - jego imiennika).W 1910r. młyn ten przejął jego syn Arnold Kiehl. Nazwa firmy pozostała jednak ("Heilsberger Schloßmühle und Elektrizitätswerk Rudolf Kiehl. Besitzer Arnold Kiehl")		Duży budynek młynu wraz ze spichlerzem przy placu młyńskim nosił niemiecką nazwę "die Kiehl'sche Mühle". Obecna ulica krzywa zwana była Rudolf-Kiehl-Straße, czyli ulicą Rudolfa Kiehla. Możliwe, że chodzi tutaj o Rudolfa Kiehla, który ten młyn otrzymał 1880r. od swojego bogatego teścia Macketanz (czyli nie o słynnego żołnierza - jego imiennika).W 1910r. młyn ten przejął jego syn Arnold Kiehl. Nazwa firmy pozostała jednak ("Heilsberger Schloßmühle und Elektrizitätswerk Rudolf Kiehl. Besitzer Arnold Kiehl")

	Budynek ten należał do miasta i biskupa warmińskiego. Jak więc trafił w ręce prywatne? Sprawa jest bardzo prosta: w 1772r. po wcieleniu Dominium Warmińskiego do Prus wszystkie młyny zostały upaństwowione. W 1779r. został on wydzierżawiony. Parę dziesięcioleci później przeszedł w ręce prywatne obszarnika Macketanz'a.		Budynek ten należał do miasta i biskupa warmińskiego. Jak więc trafił w ręce prywatne? Sprawa jest bardzo prosta: w 1772r. po wcieleniu Dominium Warmińskiego do Prus wszystkie młyny zostały upaństwowione. W 1779r. został on wydzierżawiony. Parę dziesięcioleci później przeszedł w ręce prywatne obszarnika Macketanz'a.

			[[Grafika:Brama zamkowa nowe.jpg\|thumb\|left\|250px\|Nad Łyną, prawdopodobnie ok 1930.]]
			[[Grafika:Mokker.jpg\|thumb\|left\|250px\|Nad Łyną, prawdopodobnie ok 1920.]]

	Budynki i mosty o których mówimy nie są tymi, o których wspominają dokumenty ze średniowiecza: Most młyński odbudowany został zgodnie z oryginałem w 1998r. Znaleziono w nim dwie studnie z 312 kilogramami ładunków wybuchowych z czasów II Wojny Światowej. Drugi most (odnowiony 2005r.) prowadzący ulicę Krzywą w stronę zamku pochodzi prawdopodobnie z lat międzywojennych. Obecny budynek młynu pochodzi z 1915r. gdyż poprzedni stojący w tym miejscu spłonął 28 sierpnia 1914r. Podejrzewano podpalenie i szybko znaleziono winnego: Rosjanin pracujący w lidzbarskiej cegielni został oskarżony o pracę dla wroga. Tego samego dnia sąd wojenny skazał go na śmierć. Wyrok przeczytano na lidzbarskim rynku, po czym rozstrzelano go nad Symsarną w miejscu zwanym "Totenbruch" (pl. "zaułek zmarłych" ?). W 1915r. młyn został odbudowany i być może wraz z nim most, o którym mówiliśmy.		Budynki i mosty o których mówimy nie są tymi, o których wspominają dokumenty ze średniowiecza: Most młyński odbudowany został zgodnie z oryginałem w 1998r. Znaleziono w nim dwie studnie z 312 kilogramami ładunków wybuchowych z czasów II Wojny Światowej. Drugi most (odnowiony 2005r.) prowadzący ulicę Krzywą w stronę zamku pochodzi prawdopodobnie z lat międzywojennych. Obecny budynek młynu pochodzi z 1915r. gdyż poprzedni stojący w tym miejscu spłonął 28 sierpnia 1914r. Podejrzewano podpalenie i szybko znaleziono winnego: Rosjanin pracujący w lidzbarskiej cegielni został oskarżony o pracę dla wroga. Tego samego dnia sąd wojenny skazał go na śmierć. Wyrok przeczytano na lidzbarskim rynku, po czym rozstrzelano go nad Symsarną w miejscu zwanym "Totenbruch" (pl. "zaułek zmarłych" ?). W 1915r. młyn został odbudowany i być może wraz z nim most, o którym mówiliśmy.

Neo: poprawki

2008-07-26T07:58:17Z

poprawki

← poprzednia wersja		Wersja z 07:58, 26 lip 2008
Linia 2:		Linia 2:
	[[Grafika:Mlyn 5.jpg\|thumb\|right\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]		[[Grafika:Mlyn 5.jpg\|thumb\|right\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]

	O młynie w Lidzbarku mowa jest już w akcie nadania praw miejskich. Znajduje się on w miejscu łączenia się rzek Łyny i Symsarny. Z miastem połączony był mostem zamkowym (przy bramie wschodniej / młyńskiej). Z zamkiem połączony był prawdopodobnie mostem w miejscu, gdzie znajdują się obecnie schody, obok byłego gdaniska.		O młynie w Lidzbarku mowa jest już w akcie nadania praw miejskich. Znajduje się on w miejscu łączenia się rzek Łyny i Symsarny. Z miastem połączony był mostem zamkowym (przy bramie wschodniej / młyńskiej). Z zamkiem połączony był prawdopodobnie mostem w miejscu, gdzie znajdują się obecnie schody, obok byłego gdaniska.

	"Młyn" jest w średniowiecznych dokumentach o Lidzbarku pojęciem bardzo szerokim: obejmuje ono tartak, szlifiernię, młyn mielący ziarno oraz "młyn" do walcowania metalu czy też "czesania" lnu. Prawdopodobnie chodzi tu o różne młyny napędzane wodą tych rzek. Dwa z byłych młynów przy Łynie są obecnie elektrowniami.		"Młyn" jest w średniowiecznych dokumentach o Lidzbarku pojęciem bardzo szerokim: obejmuje ono tartak, szlifiernię, młyn mielący ziarno oraz "młyn" do walcowania metalu czy też "czesania" lnu. Prawdopodobnie chodzi tu o różne młyny napędzane wodą tych rzek. Dwa z byłych młynów przy Łynie są obecnie elektrowniami.



	[[Grafika:Mlyn Mokker.jpg\|thumb\|left\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]		[[Grafika:Mlyn Mokker.jpg\|thumb\|left\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]

	Duży budynek młynu wraz ze spichlerzem przy placu młyńskim nosił niemiecką nazwę "die Kiehl'sche Mühle". Obecna ulica krzywa zwana była Rudolf-Kiehl-Straße, czyli ulicą Rudolfa Kiehla. Możliwe, że chodzi tutaj o Rudolfa Kiehla, który ten młyn otrzymał ~~1880~~ od swojego bogatego teścia Macketanz (czyli nie o słynnego żołnierza - jego imiennika). ~~1910 Młyn~~ ten przejął jego syn Arnold Kiehl. Nazwa firmy pozostała jednak ("Heilsberger Schloßmühle und Elektrizitätswerk Rudolf Kiehl. Besitzer Arnold Kiehl")		Duży budynek młynu wraz ze spichlerzem przy placu młyńskim nosił niemiecką nazwę "die Kiehl'sche Mühle". Obecna ulica krzywa zwana była Rudolf-Kiehl-Straße, czyli ulicą Rudolfa Kiehla. Możliwe, że chodzi tutaj o Rudolfa Kiehla, który ten młyn otrzymał 1880r. od swojego bogatego teścia Macketanz (czyli nie o słynnego żołnierza - jego imiennika).W 1910r. młyn ten przejął jego syn Arnold Kiehl. Nazwa firmy pozostała jednak ("Heilsberger Schloßmühle und Elektrizitätswerk Rudolf Kiehl. Besitzer Arnold Kiehl")

	Budynek ten należał do miasta i biskupa warmińskiego. Jak więc trafił w ręce prywatne? Sprawa jest bardzo prosta: ~~1772~~ po wcieleniu Dominium Warmińskiego do Prus wszystkie młyny zostały upaństwowione. ~~1779~~ został on wydzierżawiony. Parę dziesięcioleci później przeszedł w ręce prywatne obszarnika Macketanz'a.		Budynek ten należał do miasta i biskupa warmińskiego. Jak więc trafił w ręce prywatne? Sprawa jest bardzo prosta: w 1772r. po wcieleniu Dominium Warmińskiego do Prus wszystkie młyny zostały upaństwowione. W 1779r. został on wydzierżawiony. Parę dziesięcioleci później przeszedł w ręce prywatne obszarnika Macketanz'a.

	Budynki i mosty o których mówimy nie są tymi, o których wspominają dokumenty ze średniowiecza: Most młyński odbudowany został zgodnie z ~~orginałem 1998~~. Znaleziono w nim dwie studnie z 312 kilogramami ładunków wybuchowych z czasów 2 Wojny Światowej. Drugi most (odnowiony ~~2005~~) prowadzący ulicę ~~krzywą~~ w stronę zamku pochodzi prawdopodobnie z lat ~~międzywojnia~~. ~~Sam~~ budynek młynu pochodzi z ~~1915~~. ~~28 sierpnia 1914 budynek młynu~~ stojący na tym miejscu spłonął. Podejrzewano podpalenie i szybko znaleziono winnego: Rosjanin pracujący w lidzbarskiej cegielni został oskarżony o pracę dla wroga. Tego samego dnia sąd wojenny skazał go na śmierć. Wyrok przeczytano na lidzbarskim rynku, po czym rozstrzelano go nad Symsarną w miejscu zwanym "Totenbruch" (pl. "zaułek zmarłych" ?). ~~1915~~ młyn został odbudowany i ~~byćmoże~~ wraz z nim most, o którym mówiliśmy.		Budynki i mosty o których mówimy nie są tymi, o których wspominają dokumenty ze średniowiecza: Most młyński odbudowany został zgodnie z oryginałem w 1998r. Znaleziono w nim dwie studnie z 312 kilogramami ładunków wybuchowych z czasów II Wojny Światowej. Drugi most (odnowiony 2005r.) prowadzący ulicę Krzywą w stronę zamku pochodzi prawdopodobnie z lat międzywojennych. Obecny budynek młynu pochodzi z 1915r. gdyż poprzedni stojący w tym miejscu spłonął 28 sierpnia 1914r. Podejrzewano podpalenie i szybko znaleziono winnego: Rosjanin pracujący w lidzbarskiej cegielni został oskarżony o pracę dla wroga. Tego samego dnia sąd wojenny skazał go na śmierć. Wyrok przeczytano na lidzbarskim rynku, po czym rozstrzelano go nad Symsarną w miejscu zwanym "Totenbruch" (pl. "zaułek zmarłych" ?). W 1915r. młyn został odbudowany i być może wraz z nim most, o którym mówiliśmy.

	A skoro już jesteśmy nad Łyną - jeszcze jedna ciekawa informacja: Obszar po drugiej stronie Łyny rozciągający się od elektrowni po mosty kolejowe w stronę Bisztynka/Sątop i Czerwonki nazywano "Mokker".		A skoro już jesteśmy nad Łyną - jeszcze jedna ciekawa informacja: Obszar po drugiej stronie Łyny rozciągający się od elektrowni po mosty kolejowe w stronę Bisztynka/Sątop i Czerwonki nazywano "Mokker".


	[[Category:Tematy\|{{PAGENAME}}]]		[[Category:Tematy\|{{PAGENAME}}]]

Neo: zdjęcia

2008-07-25T08:16:24Z

zdjęcia

← poprzednia wersja		Wersja z 08:16, 25 lip 2008
Linia 1:		Linia 1:
			[[Grafika:Mlyn2.jpg\|thumb\|left\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]
			[[Grafika:Mlyn 5.jpg\|thumb\|right\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]

	O młynie w Lidzbarku mowa jest już w akcie nadania praw miejskich. Znajduje się on w miejscu łączenia się rzek Łyny i Symsarny. Z miastem połączony był mostem zamkowym (przy bramie wschodniej / młyńskiej). Z zamkiem połączony był prawdopodobnie mostem w miejscu, gdzie znajdują się obecnie schody, obok byłego gdaniska.		O młynie w Lidzbarku mowa jest już w akcie nadania praw miejskich. Znajduje się on w miejscu łączenia się rzek Łyny i Symsarny. Z miastem połączony był mostem zamkowym (przy bramie wschodniej / młyńskiej). Z zamkiem połączony był prawdopodobnie mostem w miejscu, gdzie znajdują się obecnie schody, obok byłego gdaniska.

	"Młyn" jest w średniowiecznych dokumentach o Lidzbarku pojęciem bardzo szerokim: obejmuje ono tartak, szlifiernię, młyn mielący ziarno oraz "młyn" do walcowania metalu czy też "czesania" lnu. Prawdopodobnie chodzi tu o różne młyny napędzane wodą tych rzek. Dwa z byłych młynów przy Łynie są obecnie elektrowniami.		"Młyn" jest w średniowiecznych dokumentach o Lidzbarku pojęciem bardzo szerokim: obejmuje ono tartak, szlifiernię, młyn mielący ziarno oraz "młyn" do walcowania metalu czy też "czesania" lnu. Prawdopodobnie chodzi tu o różne młyny napędzane wodą tych rzek. Dwa z byłych młynów przy Łynie są obecnie elektrowniami.


			[[Grafika:Mlyn Mokker.jpg\|thumb\|left\|250px\|Młyn zamkowy widziany od wschodu]]

	Duży budynek młynu wraz ze spichlerzem przy placu młyńskim nosił niemiecką nazwę "die Kiehl'sche Mühle". Obecna ulica krzywa zwana była Rudolf-Kiehl-Straße, czyli ulicą Rudolfa Kiehla. Możliwe, że chodzi tutaj o Rudolfa Kiehla, który ten młyn otrzymał 1880 od swojego bogatego teścia Macketanz (czyli nie o słynnego żołnierza - jego imiennika). 1910 Młyn ten przejął jego syn Arnold Kiehl. Nazwa firmy pozostała jednak ("Heilsberger Schloßmühle und Elektrizitätswerk Rudolf Kiehl. Besitzer Arnold Kiehl")		Duży budynek młynu wraz ze spichlerzem przy placu młyńskim nosił niemiecką nazwę "die Kiehl'sche Mühle". Obecna ulica krzywa zwana była Rudolf-Kiehl-Straße, czyli ulicą Rudolfa Kiehla. Możliwe, że chodzi tutaj o Rudolfa Kiehla, który ten młyn otrzymał 1880 od swojego bogatego teścia Macketanz (czyli nie o słynnego żołnierza - jego imiennika). 1910 Młyn ten przejął jego syn Arnold Kiehl. Nazwa firmy pozostała jednak ("Heilsberger Schloßmühle und Elektrizitätswerk Rudolf Kiehl. Besitzer Arnold Kiehl")

Neo: kategoria

2008-07-25T07:57:46Z

kategoria

← poprzednia wersja		Wersja z 07:57, 25 lip 2008
Linia 10:		Linia 10:

	A skoro już jesteśmy nad Łyną - jeszcze jedna ciekawa informacja: Obszar po drugiej stronie Łyny rozciągający się od elektrowni po mosty kolejowe w stronę Bisztynka/Sątop i Czerwonki nazywano "Mokker".		A skoro już jesteśmy nad Łyną - jeszcze jedna ciekawa informacja: Obszar po drugiej stronie Łyny rozciągający się od elektrowni po mosty kolejowe w stronę Bisztynka/Sątop i Czerwonki nazywano "Mokker".


			[[Category:Tematy\|{{PAGENAME}}]]

Neo: pierwsza wersja

2008-07-24T16:52:54Z

pierwsza wersja

Nowa strona

O młynie w Lidzbarku mowa jest już w akcie nadania praw miejskich. Znajduje się on w miejscu łączenia się rzek Łyny i Symsarny. Z miastem połączony był mostem zamkowym (przy bramie wschodniej / młyńskiej). Z zamkiem połączony był prawdopodobnie mostem w miejscu, gdzie znajdują się obecnie schody, obok byłego gdaniska.

"Młyn" jest w średniowiecznych dokumentach o Lidzbarku pojęciem bardzo szerokim: obejmuje ono tartak, szlifiernię, młyn mielący ziarno oraz "młyn" do walcowania metalu czy też "czesania" lnu. Prawdopodobnie chodzi tu o różne młyny napędzane wodą tych rzek. Dwa z byłych młynów przy Łynie są obecnie elektrowniami.

Duży budynek młynu wraz ze spichlerzem przy placu młyńskim nosił niemiecką nazwę "die Kiehl'sche Mühle". Obecna ulica krzywa zwana była Rudolf-Kiehl-Straße, czyli ulicą Rudolfa Kiehla. Możliwe, że chodzi tutaj o Rudolfa Kiehla, który ten młyn otrzymał 1880 od swojego bogatego teścia Macketanz (czyli nie o słynnego żołnierza - jego imiennika). 1910 Młyn ten przejął jego syn Arnold Kiehl. Nazwa firmy pozostała jednak ("Heilsberger Schloßmühle und Elektrizitätswerk Rudolf Kiehl. Besitzer Arnold Kiehl")

Budynek ten należał do miasta i biskupa warmińskiego. Jak więc trafił w ręce prywatne? Sprawa jest bardzo prosta: 1772 po wcieleniu Dominium Warmińskiego do Prus wszystkie młyny zostały upaństwowione. 1779 został on wydzierżawiony. Parę dziesięcioleci później przeszedł w ręce prywatne obszarnika Macketanz'a.

Budynki i mosty o których mówimy nie są tymi, o których wspominają dokumenty ze średniowiecza: Most młyński odbudowany został zgodnie z orginałem 1998. Znaleziono w nim dwie studnie z 312 kilogramami ładunków wybuchowych z czasów 2 Wojny Światowej. Drugi most (odnowiony 2005) prowadzący ulicę krzywą w stronę zamku pochodzi prawdopodobnie z lat międzywojnia. Sam budynek młynu pochodzi z 1915. 28 sierpnia 1914 budynek młynu stojący na tym miejscu spłonął. Podejrzewano podpalenie i szybko znaleziono winnego: Rosjanin pracujący w lidzbarskiej cegielni został oskarżony o pracę dla wroga. Tego samego dnia sąd wojenny skazał go na śmierć. Wyrok przeczytano na lidzbarskim rynku, po czym rozstrzelano go nad Symsarną w miejscu zwanym "Totenbruch" (pl. "zaułek zmarłych" ?). 1915 młyn został odbudowany i byćmoże wraz z nim most, o którym mówiliśmy.

A skoro już jesteśmy nad Łyną - jeszcze jedna ciekawa informacja: Obszar po drugiej stronie Łyny rozciągający się od elektrowni po mosty kolejowe w stronę Bisztynka/Sątop i Czerwonki nazywano "Mokker".