Alfons Maria Buchholz - Historia wersji

Neo: /* Zasługi dla miasta Lidzbarka */

2026-01-01T17:00:13Z

Zasługi dla miasta Lidzbarka

← poprzednia wersja		Wersja z 17:00, 1 sty 2026
Linia 6:		Linia 6:

	== Zasługi dla miasta Lidzbarka ==		== Zasługi dla miasta Lidzbarka ==

			[[Plik:Zamek Wysoki.jpg\|200px\|thumb\|left\|Główna część zamku]]
			[[Plik:Plac na cmentarzu.jpg\|100px\|thumb\|right\|Plac na cmentarzu]]

	=== Zamek ===		=== Zamek ===

	~~[[Plik:Zamek Wysoki.jpg\|200px\|thumb\|left\|Główna część zamku]]~~
	~~[[Plik:Plac na cmentarzu.jpg\|100px\|thumb\|right\|pomiędzy wzgórzem kalwarii a pietą]]~~

	Jako współpracownik Biskupa starał się o renowację zamku (ówczas w posiadaniu biskupa). W tym celu założył w 1925 stowarzyszenie odbudowy zamku. Restauracja średniowiecznego wystroju trwała od 1928 do 1944 (do 1936 przez Karla Hauke). Założyciele stowarzyszenia zostali uwiecznieni w kapsule czasu w wierzy obronnej zamku. Okopano w tych latach częściowo zamek i usunięto drzewa i zarośla, wyremontowano przedzamcze i oddano jedno z jego skrzydeł do użytku jako schronisko dla wędrowców. Zamek zyskał nie tylko swój średniowieczny wygląd (wewnątrz i na zewnątrz) - szczególnie po przebudowie i dziesiątkach lat użytkowania jako dom dziecka - ale stał się on również w świadomości mieszkańców i urzędników cennym zabytkiem. Inne pomieszczenia zostały oddane do użytku dla katolickiego centrum pastoralno-kulturowego pod opieką księdza dr. Josepha Lettau. Po tyw. Wydarzeniach Lidzbarskich w 1939 (Boże Ciało) Akcja Katolicka i inne organizacje katolickie, które istniały od czasów tzw. Republiki Weimarskiej i stanowiły część demokracji Niemiec zostały zabronione i zamknięte.		Jako współpracownik Biskupa starał się o renowację zamku (ówczas w posiadaniu biskupa). W tym celu założył w 1925 stowarzyszenie odbudowy zamku. Restauracja średniowiecznego wystroju trwała od 1928 do 1944 (do 1936 przez Karla Hauke). Założyciele stowarzyszenia zostali uwiecznieni w kapsule czasu w wierzy obronnej zamku. Okopano w tych latach częściowo zamek i usunięto drzewa i zarośla, wyremontowano przedzamcze i oddano jedno z jego skrzydeł do użytku jako schronisko dla wędrowców. Zamek zyskał nie tylko swój średniowieczny wygląd (wewnątrz i na zewnątrz) - szczególnie po przebudowie i dziesiątkach lat użytkowania jako dom dziecka - ale stał się on również w świadomości mieszkańców i urzędników cennym zabytkiem. Inne pomieszczenia zostały oddane do użytku dla katolickiego centrum pastoralno-kulturowego pod opieką księdza dr. Josepha Lettau. Po tyw. Wydarzeniach Lidzbarskich w 1939 (Boże Ciało) Akcja Katolicka i inne organizacje katolickie, które istniały od czasów tzw. Republiki Weimarskiej i stanowiły część demokracji Niemiec zostały zabronione i zamknięte.

	~~=== Cmentarz ===~~

	[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|100px\|thumb\|right\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]		[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|100px\|thumb\|right\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]
	[[Plik:"Kalwaria".jpg\|100px\|thumb\|left\|Stacja drogi krzyżowej na wgórzu]]		[[Plik:"Kalwaria".jpg\|100px\|thumb\|left\|Stacja drogi krzyżowej na wgórzu]]

			=== Cmentarz ===

	Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.		Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.

Neo: /* Zasługi dla miasta Lidzbarka */ dodane zdjęcia

2026-01-01T16:58:39Z

Zasługi dla miasta Lidzbarka: dodane zdjęcia

← poprzednia wersja		Wersja z 16:58, 1 sty 2026
Linia 10:		Linia 10:

	[[Plik:Zamek Wysoki.jpg\|200px\|thumb\|left\|Główna część zamku]]		[[Plik:Zamek Wysoki.jpg\|200px\|thumb\|left\|Główna część zamku]]
			[[Plik:Plac na cmentarzu.jpg\|100px\|thumb\|right\|pomiędzy wzgórzem kalwarii a pietą]]

	Jako współpracownik Biskupa starał się o renowację zamku (ówczas w posiadaniu biskupa). W tym celu założył w 1925 stowarzyszenie odbudowy zamku. Restauracja średniowiecznego wystroju trwała od 1928 do 1944 (do 1936 przez Karla Hauke). Założyciele stowarzyszenia zostali uwiecznieni w kapsule czasu w wierzy obronnej zamku. Okopano w tych latach częściowo zamek i usunięto drzewa i zarośla, wyremontowano przedzamcze i oddano jedno z jego skrzydeł do użytku jako schronisko dla wędrowców. Zamek zyskał nie tylko swój średniowieczny wygląd (wewnątrz i na zewnątrz) - szczególnie po przebudowie i dziesiątkach lat użytkowania jako dom dziecka - ale stał się on również w świadomości mieszkańców i urzędników cennym zabytkiem. Inne pomieszczenia zostały oddane do użytku dla katolickiego centrum pastoralno-kulturowego pod opieką księdza dr. Josepha Lettau. Po tyw. Wydarzeniach Lidzbarskich w 1939 (Boże Ciało) Akcja Katolicka i inne organizacje katolickie, które istniały od czasów tzw. Republiki Weimarskiej i stanowiły część demokracji Niemiec zostały zabronione i zamknięte.		Jako współpracownik Biskupa starał się o renowację zamku (ówczas w posiadaniu biskupa). W tym celu założył w 1925 stowarzyszenie odbudowy zamku. Restauracja średniowiecznego wystroju trwała od 1928 do 1944 (do 1936 przez Karla Hauke). Założyciele stowarzyszenia zostali uwiecznieni w kapsule czasu w wierzy obronnej zamku. Okopano w tych latach częściowo zamek i usunięto drzewa i zarośla, wyremontowano przedzamcze i oddano jedno z jego skrzydeł do użytku jako schronisko dla wędrowców. Zamek zyskał nie tylko swój średniowieczny wygląd (wewnątrz i na zewnątrz) - szczególnie po przebudowie i dziesiątkach lat użytkowania jako dom dziecka - ale stał się on również w świadomości mieszkańców i urzędników cennym zabytkiem. Inne pomieszczenia zostały oddane do użytku dla katolickiego centrum pastoralno-kulturowego pod opieką księdza dr. Josepha Lettau. Po tyw. Wydarzeniach Lidzbarskich w 1939 (Boże Ciało) Akcja Katolicka i inne organizacje katolickie, które istniały od czasów tzw. Republiki Weimarskiej i stanowiły część demokracji Niemiec zostały zabronione i zamknięte.
Linia 15:		Linia 16:
	=== Cmentarz ===		=== Cmentarz ===

	[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|~~200px~~\|thumb\|right\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]		[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|100px\|thumb\|right\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]
			[[Plik:"Kalwaria".jpg\|100px\|thumb\|left\|Stacja drogi krzyżowej na wgórzu]]

	Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.		Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.

Neo: korekta

2025-12-31T17:10:13Z

korekta

← poprzednia wersja		Wersja z 17:10, 31 gru 2025
Linia 1:		Linia 1:
	'''Alfons Maria Buchholz''' (*18.12.1874 w Knopinie/de:Knopen, +1.7.1957 w Gerlachsheim, Badenia-~~Wirtembergia~~, RFN) był proboszczem parafii Św. Apostołów Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim.		'''Alfons Maria Buchholz''' (*18.12.1874 w Knopinie/de:Knopen, +1.7.1957 w Gerlachsheim, Badenia-Wirttembergia, RFN) był proboszczem parafii Św. Apostołów Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim.

	Urodził się w rodzinie Pauliny Poetsch i Johanna Buchholza w Knopinie koło Dobrego Miasta. Po zdobyciu matury w 1895 studiował teologię w seminarium warmińskim w Braniewie. Święcenia kapłańskie otrzymał we Fromborku z rąk Biskupa Andreasa Thiela, którego referentem został po niewielu latach pobytu w Neuteich i Królewcu jako wikariusz. Po kilku latach w Elblągu i Kętrzynie został powołany na proboszcza fary lidzbarskiej w 1920 roku, gdzie pracował przez 17 lat.		Urodził się w rodzinie Pauliny Poetsch i Johanna Buchholza w Knopinie koło Dobrego Miasta. Po zdobyciu matury w 1895 studiował teologię w seminarium warmińskim w Braniewie. Święcenia kapłańskie otrzymał we Fromborku z rąk Biskupa Andreasa Thiela, którego referentem został po niewielu latach pobytu w Neuteich i Królewcu jako wikariusz. Po kilku latach w Elblągu i Kętrzynie został powołany na proboszcza fary lidzbarskiej w 1920 roku, gdzie pracował przez 17 lat.

Neo: /* Zasługi dla miasta Lidzbarka */

2025-12-31T17:09:45Z

Zasługi dla miasta Lidzbarka

← poprzednia wersja		Wersja z 17:09, 31 gru 2025
Linia 15:		Linia 15:
	=== Cmentarz ===		=== Cmentarz ===

	[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|200px\|thumb\|~~left~~\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]		[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|200px\|thumb\|right\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]

	Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.		Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.
Linia 21:		Linia 21:
	=== Dom Starców ===		=== Dom Starców ===

	[[Plik:DomStarcow.jpg\|200px\|thumb\|~~right~~\|budyek domu opieki z 1935 roku]]		[[Plik:DomStarcow.jpg\|200px\|thumb\|left\|budyek domu opieki z 1935 roku]]

	Po drugiej stronie Łyny na południe od kościoła farnego stworzono z pomysłu Sióstr Katarzynek i księdza Buchholza dom opieki nad osobami w podeszłym wieku. Siostra Cassilda została kierowniczką tego w 1935 roku wybudowanego ośrodka, który stał się również miejscem kształcenia dziewcząt w opiece i kuchni.		Po drugiej stronie Łyny na południe od kościoła farnego stworzono z pomysłu Sióstr Katarzynek i księdza Buchholza dom opieki nad osobami w podeszłym wieku. Siostra Cassilda została kierowniczką tego w 1935 roku wybudowanego ośrodka, który stał się również miejscem kształcenia dziewcząt w opiece i kuchni.

Neo: /* Zasługi dla miasta Lidzbarka */

2025-12-31T17:02:01Z

Zasługi dla miasta Lidzbarka

← poprzednia wersja		Wersja z 17:02, 31 gru 2025
Linia 8:		Linia 8:

	=== Zamek ===		=== Zamek ===

			[[Plik:Zamek Wysoki.jpg\|200px\|thumb\|left\|Główna część zamku]]

	Jako współpracownik Biskupa starał się o renowację zamku (ówczas w posiadaniu biskupa). W tym celu założył w 1925 stowarzyszenie odbudowy zamku. Restauracja średniowiecznego wystroju trwała od 1928 do 1944 (do 1936 przez Karla Hauke). Założyciele stowarzyszenia zostali uwiecznieni w kapsule czasu w wierzy obronnej zamku. Okopano w tych latach częściowo zamek i usunięto drzewa i zarośla, wyremontowano przedzamcze i oddano jedno z jego skrzydeł do użytku jako schronisko dla wędrowców. Zamek zyskał nie tylko swój średniowieczny wygląd (wewnątrz i na zewnątrz) - szczególnie po przebudowie i dziesiątkach lat użytkowania jako dom dziecka - ale stał się on również w świadomości mieszkańców i urzędników cennym zabytkiem. Inne pomieszczenia zostały oddane do użytku dla katolickiego centrum pastoralno-kulturowego pod opieką księdza dr. Josepha Lettau. Po tyw. Wydarzeniach Lidzbarskich w 1939 (Boże Ciało) Akcja Katolicka i inne organizacje katolickie, które istniały od czasów tzw. Republiki Weimarskiej i stanowiły część demokracji Niemiec zostały zabronione i zamknięte.		Jako współpracownik Biskupa starał się o renowację zamku (ówczas w posiadaniu biskupa). W tym celu założył w 1925 stowarzyszenie odbudowy zamku. Restauracja średniowiecznego wystroju trwała od 1928 do 1944 (do 1936 przez Karla Hauke). Założyciele stowarzyszenia zostali uwiecznieni w kapsule czasu w wierzy obronnej zamku. Okopano w tych latach częściowo zamek i usunięto drzewa i zarośla, wyremontowano przedzamcze i oddano jedno z jego skrzydeł do użytku jako schronisko dla wędrowców. Zamek zyskał nie tylko swój średniowieczny wygląd (wewnątrz i na zewnątrz) - szczególnie po przebudowie i dziesiątkach lat użytkowania jako dom dziecka - ale stał się on również w świadomości mieszkańców i urzędników cennym zabytkiem. Inne pomieszczenia zostały oddane do użytku dla katolickiego centrum pastoralno-kulturowego pod opieką księdza dr. Josepha Lettau. Po tyw. Wydarzeniach Lidzbarskich w 1939 (Boże Ciało) Akcja Katolicka i inne organizacje katolickie, które istniały od czasów tzw. Republiki Weimarskiej i stanowiły część demokracji Niemiec zostały zabronione i zamknięte.
Linia 14:		Linia 16:

	[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|200px\|thumb\|left\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]		[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|200px\|thumb\|left\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]

	~~[[Plik:Zamek Wysoki.jpg\|200px\|thumb\|left\|Główna część zamku]]~~

	Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.		Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.

Neo: zdjęcie zamku wysokiego

2025-12-31T17:01:34Z

zdjęcie zamku wysokiego

← poprzednia wersja		Wersja z 17:01, 31 gru 2025
Linia 14:		Linia 14:

	[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|200px\|thumb\|left\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]		[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|200px\|thumb\|left\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]

			[[Plik:Zamek Wysoki.jpg\|200px\|thumb\|left\|Główna część zamku]]

	Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.		Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.

Neo: zdjecie

2025-12-31T16:29:06Z

zdjecie

← poprzednia wersja		Wersja z 16:29, 31 gru 2025
Linia 13:		Linia 13:
	=== Cmentarz ===		=== Cmentarz ===

	[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|thumb\|left\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]		[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|200px\|thumb\|left\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]
	Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.		Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.

Neo: dodano zdjęcia

2025-12-31T16:28:20Z

dodano zdjęcia

← poprzednia wersja		Wersja z 16:28, 31 gru 2025
Linia 13:		Linia 13:
	=== Cmentarz ===		=== Cmentarz ===

			[[Plik:Pieta na cmentarzu.jpg\|thumb\|left\|Kaplica zdjęcia Jezusa z krzyża (pieta) na cmentarzu (część tamtejszej drogi krzyżowej)]]
	Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.		Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.

Neo: dodane zdjecie domu starcow

2025-12-31T14:18:10Z

dodane zdjecie domu starcow

← poprzednia wersja		Wersja z 14:18, 31 gru 2025
Linia 16:		Linia 16:

	=== Dom Starców ===		=== Dom Starców ===

			[[Plik:DomStarcow.jpg\|200px\|thumb\|right\|budyek domu opieki z 1935 roku]]

	Po drugiej stronie Łyny na południe od kościoła farnego stworzono z pomysłu Sióstr Katarzynek i księdza Buchholza dom opieki nad osobami w podeszłym wieku. Siostra Cassilda została kierowniczką tego w 1935 roku wybudowanego ośrodka, który stał się również miejscem kształcenia dziewcząt w opiece i kuchni.		Po drugiej stronie Łyny na południe od kościoła farnego stworzono z pomysłu Sióstr Katarzynek i księdza Buchholza dom opieki nad osobami w podeszłym wieku. Siostra Cassilda została kierowniczką tego w 1935 roku wybudowanego ośrodka, który stał się również miejscem kształcenia dziewcząt w opiece i kuchni.

Neo: Pierwsza werja

2025-12-30T20:03:01Z

Pierwsza werja

Nowa strona

'''Alfons Maria Buchholz''' (*18.12.1874 w Knopinie/de:Knopen, +1.7.1957 w Gerlachsheim, Badenia-Wirtembergia, RFN) był proboszczem parafii Św. Apostołów Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim.

Urodził się w rodzinie Pauliny Poetsch i Johanna Buchholza w Knopinie koło Dobrego Miasta. Po zdobyciu matury w 1895 studiował teologię w seminarium warmińskim w Braniewie. Święcenia kapłańskie otrzymał we Fromborku z rąk Biskupa Andreasa Thiela, którego referentem został po niewielu latach pobytu w Neuteich i Królewcu jako wikariusz. Po kilku latach w Elblągu i Kętrzynie został powołany na proboszcza fary lidzbarskiej w 1920 roku, gdzie pracował przez 17 lat.

27. maja 1937 po procesji na Boże Ciało i zamieszkach związanych z aresztowaniem katolickiej młodzieży niosącej chorągwie został on przesłuchiwany przez Gestapo wraz z wikariuszami Joannes Jordan, Walter Hippel i Hugo Szinczetzki. Skazany przez sąd w Królewcu spędził w Sztumie trzy lata w więzieniu po czym wydalony został z Prus Wschodnich. Pracował jako Kapelan Szpitalny we Wrocławiu. Po zakończeniu Drugiej Wojny został opiekunem w Domu Przepędzonych w Miltenberg w Bawarii.

== Zasługi dla miasta Lidzbarka ==

=== Zamek ===

Jako współpracownik Biskupa starał się o renowację zamku (ówczas w posiadaniu biskupa). W tym celu założył w 1925 stowarzyszenie odbudowy zamku. Restauracja średniowiecznego wystroju trwała od 1928 do 1944 (do 1936 przez Karla Hauke). Założyciele stowarzyszenia zostali uwiecznieni w kapsule czasu w wierzy obronnej zamku. Okopano w tych latach częściowo zamek i usunięto drzewa i zarośla, wyremontowano przedzamcze i oddano jedno z jego skrzydeł do użytku jako schronisko dla wędrowców. Zamek zyskał nie tylko swój średniowieczny wygląd (wewnątrz i na zewnątrz) - szczególnie po przebudowie i dziesiątkach lat użytkowania jako dom dziecka - ale stał się on również w świadomości mieszkańców i urzędników cennym zabytkiem. Inne pomieszczenia zostały oddane do użytku dla katolickiego centrum pastoralno-kulturowego pod opieką księdza dr. Josepha Lettau. Po tyw. Wydarzeniach Lidzbarskich w 1939 (Boże Ciało) Akcja Katolicka i inne organizacje katolickie, które istniały od czasów tzw. Republiki Weimarskiej i stanowiły część demokracji Niemiec zostały zabronione i zamknięte.

=== Cmentarz ===

Na południe od kościoła Św. Apostołów Piotra i Pawła za nowym wówczas mostem Kopernika i na końcu ciągnącej się od tamtąd ulicy Copernicus-Straße założono w miejscu byłych ogrodów biskupich biskupa Krasickiego nowy cmentarz. Pomysłodawcą i inicjatorem tego ponad dwuhektarowego cmentarza w formie parku był również A. M. Buchholz. Oranżeria służyła jako dom pogrzebowy. Wybudowano die bramy, obwiedziono ogrodzeniem i zamówiono w Monachium u Drexlera drogę krzyżową, która prowadziła na wzgórze (Kalwaria) i z niej w dół przez kapliczkę z pietą do grobu na samym dole małęj doliny.

=== Dom Starców ===

Po drugiej stronie Łyny na południe od kościoła farnego stworzono z pomysłu Sióstr Katarzynek i księdza Buchholza dom opieki nad osobami w podeszłym wieku. Siostra Cassilda została kierowniczką tego w 1935 roku wybudowanego ośrodka, który stał się również miejscem kształcenia dziewcząt w opiece i kuchni.

[[Category:Tematy|{{PAGENAME}}]]

[[Category:Osoby|{{PAGENAME}}]]